Teveel communicatie gebeurt electronisch. E-mail, twitter en sms zijn snel maar hebben het nadeel dat ze onuitwisbaar zijn en makkelijk uit de context kunnen gehaald worden. Een godsgeschenk voor de media dat achteraf zorgt voor gezellige discussies in de rand maar niet over de essentie van de zaak. Beleidsmakers praten niet meer mét elkaar maar mailen over –en naar- elkaar. Een echt gesprek, elkaar recht in de ogen kijken, en vervolgens het debat aangaan, gebeurt niet meer. Steve lanceerde one-liners, De Wever praat uitgestorven Latijn.

Misschien tijd om eens in conclaaf te gaan. Want daar vond een open discussie plaats achter gesloten deuren en bestond de enige communicatie met de buitenwereld uit rooksignalen. Media kwamen er niet aan te pas. Het interview in Der Spiegel zou niet verschijnen op dezelfde dag van het bezoek in een poging om de inhoud van het gesprek al naar de pers te brengen vooraleer men elkaar daadwerkelijk gesproken heeft. Het Duitsland van Merkel is nog niet perfect maar hopelijk heeft Elio daar begrepen dat de fundamenten voor de verandering –en herstel- werden gelegd door een socialistische bondskanselier die de toekomst van zijn land belangrijker vond dan zijn partijprogramma. We weten intussen wat er met Duitsland en Schröder gebeurd is.

Op 23/02 lanceert premier Di Rupo het eerste begrotingsconclaaf. Wedden dat de inhoud vooraf al ruim via de media bekend wordt gemaakt en dat we na een uur al het eerste electronisch lek hebben? Het gerecht valt vandaag alle bisdommen binnen op zoek naar bewijsmateriaal voor het pedofiliedossier. Misschien vinden ze daar ook nog de instructies voor het opzetten van een succesvol conclaaf zoals ze dat al eeuwen in het Vatikaan doen. Premier Elio de Eerste -en zijn voltallige regering- hebben deze handleiding echt nodig om de juiste beslissingen op de juiste manier te nemen. Anders blijven we watertrappelen en stijgen –naast de lonen- alleen de kijkcijfers.

PS Ik ken nog iemand met een bungalowke in Poupehan waar zowel Proximus als Mobistar geen dekking hebben

(Deze bijdrage verscheen -weliswaar in een verkorte vorm- op 26 januari 2012 ook op de opiniepagina van De Tijd)

Gutman gooit onbewust de handschoen naar vele bedrijfsleiders om op tweeënhalf jaar al hun Belgische vestigingen en klanten te bezoeken. Ik ben meer dan vier jaar aan het werk bij RealDolmen maar heb nog een aardige achterstand. Tijd voor een goed voornemen voor 2012.

Sommigen noemen hem wel eens een boskabouter maar eigenlijk doet Ludo me steeds denken aan de kerstman. Zijn grijze baard, zijn verschraalde stem, zijn prettige oogjes en al die andere kenmerken. Een man die vandaag niet achter de toog van zijn zaak zou moeten staan maar op de markt van Schoten, volledig in het rood en met bijhorende muts, met zijn bel luidroepend iedereen een prettige kerst toewensen.

Vandaag was het tijdens mijn wekelijks bezoek echter muisstil in de krantenwinkel. Geen spontaan gelach, geen schetterende stem, helemaal niets. Ludo was er wel, lichamelijk aanwezig, maar zonder stem. Met die leuke kerstmanstem is hij immers al een tijdje op de sukkel. Gespecialiseerde behandelingen kwamen eraan met een operatie als gevolg. En Ludo die een week zijn stem niet mag gebruiken.

Het deed wel raar deze ochtend. Ludo zonder stem. Deze avond wordt het letterlijk stille nacht bij de familie Van Gestel. Ludo zonder pretoogjes, want Ludo die niet kan grappen en grollen is Ludo niet. Toch aan het werk. Want de kleine zelfstandige is niet tegen alles verzekerd en zelfs als hij wel super verzekerd zou zijn blijft nog het risico klanten te verliezen. Zeker de zaterdag voor kerst is een topdag. Daarom stond Ludo er. Met op de toog een bord “Mag een week niet praten na operatie – zalig kerstfeest”.

De wekelijkse afrekening van mijn portie kranten en snoepgoed gebeurde zoals steeds op de kassa. Het totaalbedrag tikte Ludo in op zijn zakrekenmachine die hij vervolgens naar mij toedraaide. We wisselden het geld uit en namen afscheid. De duim ging omhoog en de ogen glinsterden toen ik Ludo voor 2012 terug zijn kertsmanstem toewenste.

Wat een schril contrast met wat er eerder deze week gebeurde in België. Duizenden gezonde mensen met een job weigerden donderdag te werken en legden ongevraagd het land lam. Deze zaterdagochtend in Schoten weigerde een kleine zelfstandige zonder stem in Schoten zijn Dagbladhandel Vordenstein te sluiten. Met een duidelijke kerstboodschap aan allen; als je kan werken moet je werken.

Bij deze wens ik iedereen al het beste voor deze kerstperiode maar mijn gedachten gaan vooral naar Ludo waarvan ik hoop dat hij in 2012 zijn stem terugvindt. In afwachting krijgt Ludo al onze stemmen als “Kerstman van het Jaar”. Ga hem tussen Kerst en Nieuwjaar bezoeken in zijn Dagbladhandel Vordenstein. Wees gerust, hij staakt nooit!

Later diezelfde dag volgde het ‘verlossende’ persbericht over de integratie van Real Software en Dolmen Computer Applications NV. KanaalZ was er in hun avondnieuws als eerste bij.

In afwachting van de persconferentie die op 21 december 2007 gepland stond kwam er op de verschillende internet fora een geruchtenstroom tot stand over zin en onzin van dit nieuwe Belgische ICT project.

Een week geleden bekroonden Data News en Trends Top RealDolmen met de ICT gazelle award als snelste groeier tijdens de voorbije vijf jaar in de categorie grote ondernemingen. “Het kan verkeren” zou Bredero zeggen.

Daarom blikken we de komende dagen met alle plezier nog eens terug naar die historische decembermaand. Morgen meer over de persconferentie, over het lelijke eendje en over de mooie zwaan …

Ook de RealDolmen Javanen zijn aanwezig. Wij noemen ze alvast onze superheroes want zij excelleren zowel in kennis als kunde. Maak dus in Metropolis kennis met Lady-W, Mobile-V, Agile-P en D-mobile. Een uniek kwartet dat een maximum uit de Java technologie haalt en steeds tot uw dienst staat.

Elio kan immers met het grootste gemak 11 miljard euro bij elkaar brengen. Of het nu met besparingen of belastingen is doet er niet toe want de staat kan ook eigendommen verkopen. En zelfs na de uitverkoop van de gebouwen destijds door een Oostendse projectontwikkelaar heeft België nog aardig wat bezittingen waarvan de ene al wat sneller aan de man kan gebracht worden dan de andere.

Kijk maar eens naar Belgacom waarvan 50% in handen is van de Belgische staat; goed vandaag voor 4 miljard euro, en aardig wat geinteresseerden. In één keer verkopen of gespreid over 4 jaar, het doet er allemaal niet toe, het gat in de begroting is onmiddellijk toe. Zonder geleuter over besparingen en/of belastingen.

Maar dan missen we elk jaar ons dividend van 400 miljoen euro en -niet vergeten- een persoonlijk Proximus abonnement, gratis Belgacom TV én een zitje op de eretribune tijdens de Memorial Van Damme. Tja, het is niet makkelijk voor de onderhandelaars als je zulk een kip met gouden eieren in uw bezit hebt. Je zou voor minder een beslissing uitstellen en het geld elders zoeken …

PS Hoeveel landen in de eurozone hebben nog een meerderheidsparticipatie in de lokale telecom operator? Kunnen we daar eens een referendum over organiseren?

Op sommige dagen is dat wel wat lastig, maar je begrijpt het wel aangezien hij nog geen koelkast heeft. Dus gun je hem een trappist uit jouw koelkast (faciliteiten).

Maar dagen worden weken, weken worden maanden en maanden worden jaren en de buurman voelt zich ondertussen zodanig bij jou thuis dat hij bepaalt wanneer en wat er gedronken mag worden (balorige burgemeesters die weigeren Nederlands te spreken).

Wanneer je hem daar op aanspreekt, reageert hij furieus en zoekt steun bij zijn familie die een straat verder woont(Brusselse Franstaligen).

Deze steunen het gedrag van je buurman en eisen dat je je huis open stelt voor heel de familie (verdere verfransing),waarbij de koelkast eigendom wordt van de familie (aanhechting faciliteiten gemeenten bij Brussel),maar waarbij jij die wel dagelijks dient te vullen (financiële transfers).

Wanneer uiteindelijk de vrederechter stelt dat jij gelijk hebt én dat de buurman dan maar bij zijn familie moet gaan drinken (uitspraak grondwettelijk hof), eist de buurman en zijn familie dat jij een koelkast voor hen koopt (compensaties voor Franstaligen) en hem dagelijks komt vullen (blijvende financiële transfers).

Toch duidelijk(er) zo, niet?

Sinds de marketing goeroes verleden jaar op hun jaarlijkse hoogmis “Authenticiteit” kwamen prediken ben ik meer dan ooit op mijn hoede voor deze gladde jongens. “Een authentiek product” kleeft terecht op elk flesje trappistenbier maar de eerst authentieke marketeer moet ik nog ontmoeten ….

Toch kon Fons me boeien met zijn opiniestukje dat ik aan iedereen aanbeveel. Vooral de afsluiter spreekt boekdelen. “De alom verafgode Steve Jobs van Apple zou het nooit overwogen hebben om een iPhone in de Aldi te verkopen in een geschenkverpakking. Ook al zou dat zonder twijfel voor extra inkomsten hebben gezorgd. Sterke merken weten aan deze verleidingen en verlokkingen te weerstaan. Zij kennen de kunst van de zelfbeheersing. Laat de rust terugkeren in Westvleteren.”

Het deed me nadenken hoe we ons RealDolmen merk kunnen versterken. Want dat is natuurlijk nog niet zo sterk als Apple, Westvleteren of Colruyt. En als we al een fractie van de sterkte van deze merken bereiken dan hebben we een goede job gedaan. 4 jaar geleden waren we een mission impossible maar sinds 2 jaar zijn we “System Integrator of the Year” en scoren we vrij hoog in verschillende surveys. We zijn dus op de goede weg.

Ooit stelde mijn vriend -en tevens master marketeer- Guillaume Vander Stighelen dat we iets moesten doen aan onze brand én een nieuwe naam én logo dienden uit te vinden. Hij bedoelde natuurlijk dat hij dat wou doen. Toen ik hem eraan herinnerde dat ik een succesvol marketing bureau kende waarvan de naam was samengesteld uit de achternaam en de voornaam van de twee resp. stichters werd het plots stil. Het heeft een tijdje geduurd maar we spreken intussen terug met elkaar

RealDolmen is een fusiebedrijf, het zit in onze naam, en daar is niets mis mee. Daarnaast zijn we erin geslaagd via dit unieke industriële project in te spelen op de complementariteit, de bijna natuurlijke yin/yang, tussen beide bedrijven. We staan er, we zijn nog niet perfect maar we bouwen verder op deze fundamenten. Ons gezin is de familie Segers – De Groot en ook daar denken we niet aan een rebranding. Waarom zouden we dan tijd spenderen aan een nieuwe naam, een nieuw merk? Om master marketeers rijk te  maken en overal te moeten gaan vertellen dat NewCo de nieuwe naam is van RealDolmen?

Neen, een bestaand merk maak je alleen maar sterker door consequent en consistent verder te bouwen op de bestaande waarden en cultuur. Want een merk en een logo kan je kopiëren maar de cultuur van een onderneming niet. RealDolmen zal dus met de dag een sterker merk moeten worden.

Op vraag van velen ga ik terug de draad opnemen om dagelijks (wie weet?) terug een stukje te bloggen. Want er gebeurt altijd wel iets buiten of binnen ons bedrijf. Sommige stukjes zullen dus alleen voor RealDolmen medewerkers zijn via de interne blog, anderen zullen de wereld zien via deze publieke blog. Ik maak het niet te lang want dan hou ik het toch niet vol maar ik wil wel proberen zo goed als dagelijks te vertellen waarmee ik bezig ben, dingen die ik gelezen of ervaren heb en dergelijke meer.

Vandaag zou ik het kunnen hebben over de voorbereiding van de raad van bestuur en de aankondiging van de resultaten van de eerste jaarhelft. Of over een aantal belangrijke offertes die deze week buiten moeten. Of over de inspanningen die we aan het leveren zijn om RealDolmen te laten groeien. Of over Bill Gates en zijn plan om de wereld gezond te maken. Of over de ervaringen van Silvio en Elio met hun resp. begrotingen en regeringen.

Zoals jullie kunnen zien in de titel wil ik het kort even hebben over de inspanningen die we leveren -samen met onze sectorfederatie Agoria- om meer jongeren te inspireren voor het beroep van ICT-er. Na humaniora blijven we immers vaststellen dat er nog steeds te weinig instroom is richting hogescholen en universiteiten voor ICT-richtingen. “Te weinig verpleegsters of politieagenten? Geen probleem”, vertelde Johan Vande Lanote me ooit, “maak er een TV-feuilleton van en stel het beroep wat sexy voor”. In afwachting van het “Sex in the ICT” feuilleton op VRT moet Agoria het echter met minder middelen doen. Kijk maar hier, een video en een powerpoint. Sic.

Op 17/11 draagt ook RealDolmen een steentje bij en ga ik de boer op om samen met twee van onze nieuwe acADDemICTs het laatste jaar van de humoniora te overtuigen om hun studies verder te zetten in een ICT-richting. We houden jullie op de hoogte of we daarin gaan slagen.

Maar over het artikel “De overheid steelt ICT-talent” ga ik het zeker niet hebben. Want dan gaat RealDolmen geen lonen betalen aan ICT-ers maar gaan we allemaal belasting betalen voor ICT-ers. Dat kan de bedoeling niet zijn …