Beste vrienden en vriendinnen,

 

Een brug te ver ?

 

De terugvlucht van Agadir naar Zaventem was een uitstekende gelegenheid om eindelijk ‘Kiezen voor Antwerpen’, het boek van Christian Leysen door te nemen. Enkele weken geleden was ik al aanwezig op kasteel Middelheim waar in de zomer kunst  maar gedurende de rest van het jaar op regelmatige basis boeken worden voorgesteld door de schrijvers zelf. ‘Brandtpunt’ is een schitterend initiatief van Peter Frans Anthonissen die ik hier elke dag plagieer met mijn ‘Beste vrienden en vriendinnen’ aanhef. En een jurist plagiëren is een risico voor elke blogger. We zien wel.

 

De voorbije jaren heb ik Christian zelf leren kennen als een attente en gepassioneerde ondernemer, familieman en Antwerpenaar. Voor mij is Christian echter geen schrijver maar een bruggenbouwer. Christian slaat bruggen tussen onderneming en politiek, tussen verschillende politieke partijen, tussen raad van bestuur en directiecomité, tussen jong en oud, tussen sport en cultuur, tussen Antwerpen en andere (stads)regio’s en –last but not least- een brug over de Schelde.

 

Het boek draagt echter de verkeerde titel aangezien die suggereert dat de lezerskring beperkt kan blijven tot de stad aan de stroom. Christian heeft het immers over zijn politieke ervaringen in Antwerpen, hoe hij een schepenzetel miste bij gebrek aan politieke voorkennis, hoe hij een overheidsbedrijf uit het slop haalde door beroep te doen op zijn ondernemerskennis en hoe gepassioneerd deze man wel is over de toekomst van Antwerpen in Vlaanderen, Europa en de wereld. Het boek leest als een trein (ondanks het feit dat ik op het vliegtuig zat) en is een aanrader voor elke burger die wil begrijpen dat politiek te belangrijk is om het alleen aan beroepspolitici over te laten. En dat we in dit land dringend buiten de politieke zuilen moeten denken en dat bedrijfsleiders en politici samen –ipv naast elkaar- moeten denken. We zijn uiteindelijk allemaal burgers die Kiezen voor Vlaanderen of België, en dat niet alleen op 11 of 21 juli (of wanneer Tom Boonen of de Rode Duivels winnen).

 

Ondanks aardig wat negatieve ervaringen blijft Christian zichzelf, nuchter en attent, geen enkele brug wordt opgeblazen (ook geen natrap naar degenen die de schepenzetel niet gunden aan deze ‘man met een plan’) en bovendien worden op een zeer positieve wijze pijlers geplaatst voor een Antwerps langetermijn plan. Tja, tja, maar welke politicus denkt nog aan de lange termijn ? En bovendien gaan de verkiezingen van oktober 2006 over de keuze van een burgemeester (geen Antwerp – Beerschot maar De Winter – Janssens) en niet over de keuze van een beleid. Dus concludeerde Christian dat het beter is energie te stoppen in een boek en een website ipv verkiezingspamfletten en –affiches. En dan zien we het later dit jaar wel.

 

Ik blijf Christian alvast volgen en hij mag rekenen op mijn stem in 2012 want gebrek aan visie, passie en planning kan je die man niet verwijten. En met Brigitte zouden we dan in Antwerpen een First Lady met klasse hebben die –samen met Christian als burgemeester- niet zou misstaan bij het lintje knippen op De Brug.

 

Tot morgen !

 

Bruno Segers – segers_bruno@hotmail.com

Schoten

8 april 2006 22:00

 

PS En nu nog wachten tot Hans thuiskomt. Na 3 maanden in Nice en 3 maanden in Manchester is onze oudste zoon nu ook terug in Schoten. En waarschijnlijk rijdt hij vanavond en vannacht zijn Ronde van Schoten. Een week na zijn vader (zie blog 02/04) en enkele dagen voor de Scheldeprijs.