Beste vrienden en vriendinnen,

 

Te weinig lassers, te weinig informatici

 

In één van zijn boeken stelde Walter Van den Broeck ooit ‘Sire, er zijn geen Belgen meer’. In een soortgelijke stijl opende Paul Soete, afgevaardigd bestuurder, gisteren de viering ter gelegenheid van het 60-jarig bestaan van Agoria met de uitspraak ‘Te weinig lassers, te weinig informatici’.  We gaan het hier vandaag niet hebben over het feit dat er dan wel te weinig vraag of te weinig aanbod is aangaande jobs maar wel over het feit wat lassers met informatici te maken hebben. Het was immers het diamanten jubileum van één en dezelfde werkgeversorganisatie.

 

De viering vond plaats aan de voet van het Atomium, het symbool van de metaalverwerkende industrie en destijds ontworpen door ir. Waterkeyn van Fabrimetal, de voorganger van Agoria. Iedereen die ooit Being Digital gelezen heeft weet dat Nicholas Negroponte de wereld opsplitst in atomen en bits.  Het boek verscheen in 1995 en stelde dat aardig wat ‘zaken’ nog steeds als atomen worden behandeld terwijl ze veel makkelijker als bits zouden kunnen behandeld worden. Vraag bvb. maar aan fotografen en muzikanten. De voorbije 10 jaar hebben nieuwe digitale technologieën hun wereld volledig ondersteboven gehaald. Atomen en bits zijn dus totaal tegenstrijdig en ik blijf me afvragen hoe de ICT sector destijds bij Fabrimetal beland is …. En waarom ik vandaag moet komen vieren aan de voet van een een atoom ipv naast een bit.

 

Waarom zit de ICT-sector niet bij Febeltex, de vertegenwoordiger van de textielindustrie ? Binnen ICT weven we toch ook alles aan elkaar ? Of waarom zit de ICT-sector niet bij Fevia, de sectorfederatie van de voeding ? Mensen consumeren informatie immers zoals hun dagelijks brood en kunnen niet meer zonder. Volgens mij is de ICT-sector alleen maar bij Fabrimetal gekomen omdat de mainframes destijds een staaltje waren van mechaniek en omdat heel veel van die oude mainframes nu als oud ijzer worden verwerkt.

 

Maar ik kende mijn vaderlandse geschiedenis blijkbaar niet goed. Gisteren liep ik Philippe Muyters, afgevaardigd bestuurder van VEV-Voka, tegen het lijf. Philippe is niet alleen Antwerpenaar maar ook supporter van dé ploeg van ’t stad en dus … een wijs man. De ICT-sector is destijds bij Fabrimetal gekomen omdat deze beroepsfederatie als eerste de enorme opportuniteiten van de nieuwe sector ontdekt had. Daarom vlug de naamsverandering naar Agoria doorgevoerd en een verwijzing naar de technologische industrie. De rest is geschiedenis. En alle andere sectorfederaties zijn deze jonge en flashy bruid mislopen.

 

Ik wens Agoria nog vele jaren maar voor het 75 jarig (of 100 jarig) bestaan kijk ik uit naar een viering aan de voet van ‘een Belgisch monument’ dat niet de oude maar deze keer de nieuwe wereld symboliseert. Ik zoek alleen nog een Belgisch binair (of virtueel ?) monument. We kunnen misschien inspiratie halen bij de Onbekende Soldaat.

 

Tot morgen !

 

Bruno Segers – segers_bruno@hotmail.com

Parking Atomium

03 mei 2006 22:30

 

PS gelukkig was het een atomaire receptie, geen binaire. You don’t get drunk by drinking virtual beers. Gelukkig. Ook voor Inbev. We kunnen niet alles digitaliseren.