Beste vrienden en vriendinnen,

 

Altijd de schuld van … de media

Binnen een paar uurtjes keren we terug naar België na een kort –maar zeer efficiënt- bezoek aan het Microsoft hoofdkwartier in Redmond, Washington. Gelukkig bestaat mail en blijven we in contact met de ‘basis’ in Antwerpen en Brussel. De mails uit Antwerpen hebben betrekking op een ondersteunende beweging die tot stand komt voor de slachtoffers van het zinloos geweld van verleden week (zie blog 13/05), via de mails uit Brussel kom ik o.a. te weten dat de ware ‘schuldigen’ voor hetzelfde geweld reeds gevonden zijn …

 

De vader van Joe verwees reeds (zie blog 14/05) naar de rol van de opvoeding maar de verdediging van Hans wijst op een verband tussen spelletjes en het gedrag van de moordenaar. Te verwachten want telkens er nieuwe media ontstaan krijgen zij de schuld van alles wat slecht is. Als vader van 2 gamende zonen zie ik een aantal voordelen aan gaming maar ik vind het ongepast daar vandaag op in te gaan. Dat doen we wel op 24 mei op de Gamezone in De Singel. Toevallig ook in Antwerpen.

 

Het ‘games zijn slecht’ onderwerp steekt telkens opnieuw de kop op bij opvallend gewelddadig gedrag van gestoorde jongeren. Ik betreur dit en vind het jammer dat er vaak een ongenuanceerd verband wordt gelegd tussen gaming, films of andere media en gewelddadig jongerengedrag. Naar aanleiding van de link die wordt gelegd tussen games en de tragische dubbele moord heeft BLISA, de beroepsvereniging van fabrikanten van interactieve computerspelen in de Belux, nog eens aangegeven dat de sector zeer open staat voor een maatschappelijke dialoog met alle betrokken partijen over games en hun impact op jongeren. Ik ben benieuwd of we nu –eindelijk- het juiste debat op de juiste manier gaan voeren.

 

Maar games kunnen inderdaad slecht zijn want iedereen weet dat elke verslaving tot een neerwaartse spiraal kan leiden. Vele onderzoekers zijn het er mee eens dat constant TV kijken, constant voor de PC zitten of constant gamen niet gezond is voor jongeren en het wereldbeeld dat ze ontwikkelen. Ook voor de screenagers bestaat er nog een echte wereld naast de virtual reality op hun scherm. Het is echter de rol van alle opvoeders om hen die échte wereld te laten ontdekken en hen daarin te begeleiden. Jeugd opvoeden is mensenwerk waarin de media kunnen helpen. Niet andersom.

 

Tot morgen !

 

Bruno Segers – segers_bruno@hotmail.com

Bellevue, Washington

16 mei 2006 23:45

 

PS komt U ook naar het ‘debat van de verontruste ouders’ in De Singel op 24 mei ?