Beste vrienden en vriendinnen,

 

Uitslapen verboden op zaterdag

 

Zelfs na een nationale feestdag is het uitslapen verboden. Om 7 uur worden we verwacht op een vraag en antwoord sessie met onze Chief Operating Officer Kevin Turner. Ik ben nog niet dikwijls om 6 uur opgestaan op een zaterdag (volgens mij ben ik zelfs meer om 6 uur thuisgekomen op een zaterdag) maar als de plicht roept dan is de wake-up call nabij. Ik ben benieuwd wat Kevin straks gaat vertellen. Ik hou wel van zijn uitspraak ‘A strategy without execution is hallucination’.

 

En zo wordt weer bevestigd wat moest bevestigd worden; wij zijn de moderne zeelui. Ik licht even toe.

 

In het midden van de 20ste eeuw hield mijn grootmoeder langs vaderszijde een café in de Fortuinstraat (een zijstraat van de Antwerpse Scheldekaaien) waar zeelui hun verhalen kwamen doen over al hun reizen. Ze hadden zogezegd de hele wereld gezien maar in feite waren ze in elke haven niet verder geraakt dan het ‘red-light district’. Zware verhalen over Signapore, Hongkong, Bombay, Buenos Aires maar als er door kenners vragen zouden gesteld worden dan zouden deze matrozen rood worden tot achter hun oren. U weet intussen waar het rood van afkomstig is. De moderne zeelui zien zelfs de kade niet meer, een schip moet vandaag zo snel mogelijk geladen en gelost worden, soms wordt de bemanning per helicopter afgelost op volle zee.

 

Bij internationale zakenlui is het niet beter. Ik heb bij Lotus 8 jaar een internationale job gedaan, ik heb alle landen in het noorden en oosten van Europa en een aantal Amerikaanse steden verschillende keren bezocht maar het enige wat ik daaraan het overgehouden is een Frequent Flyer kaart van het legendarische Sabena. Ik moet er telkens aan denken wanneer ik incheck op de luchthaven of in een hotel tijdens een business trip. Steden heb ik niet gezien –en dus zeker geen red-light district- maar wel hotelkamers. In alle vormen en kleuren. Mijn zicht op ‘de wereld’ is na al dat reizen alleen maar verrijkt met de kennis van alle mogelijke stopcontacten, telefoonaansluitingen, minibars, televisietoestellen en mengkranen in badkamers. En ik heb er een collectie van zepen, shampoos en lotions aan overgehouden. Want van mijn moeder had ik geleerd dat alles wat betaald maar niet gebruikt is mag meegenomen worden.

 

In Orlando heb ik dus geen pretparken gezien. Alleen overdag vergaderruimten zonder vensters en ’s nachts hotelkamers. En overal airco. Het was alsof ik een week in een iglo op de noordpool vertoef. Alleen ’s middags soms even buiten met een ‘lunch in a box’, de amerikaanse versie van een driegangen menu. En een diet Coke want je moet op de calorieën letten. Aan de omvang van enkele Amerikaanse (ham)burgers te zien is diet hier een misplaatst begrip.

 

Tot morgen !

 

Bruno Segerssegers_bruno@hotmail.com

Orlando

22 juli 2006 12:45 (06:45 local time)

 

PS Voor de volledigheid hierbij eindelijk wat meer info over mijn Peabody hotel. Klik maar op de link. Zelfs de bar van het hotel heb ik niet gezien. Alleen mijn kajuit. Van ’s avonds laat tot ’s morgens vroeg. Van bed naar bad.