Beste vrienden en vriendinnen,  

De moeilijkste keuze

In deze blog heb ik al meerdere malen de loftrompet afgestoken over ondernemers die –in schril contrast tot de loontrekkenden of loonslaven- al hun persoonlijke tijd, geld en energie in hun job stoppen en zo niet alleen producten en diensten op de markt brengen maar ook werkgelegenheid voor anderen creëren.

Als loonslaaf heb ik me dikwijls voor de spiegel afgevraagd “Ben ik mijn salaris waard geweest vandaag ?”. Daarnaast heb ik aardig wat discussies gehad met werknemers die alles maar normaal vonden en dachten dat elk verworven recht verworven was voor de eeuwigheid. In de IT sector heb ik gedurende 20 jaar de prijzen van de hardware zien dalen terwijl de wagens (en de salarissen) van de commerciële medewerkers steeds groter werden. Kortom, loontrekkenden verliezen sneller dan ondernemers de voeling met de realiteit. Doe gerust de test. Vraag aan een IT verkoper de prijs van een liter diesel en hij zal het antwoord schuldig blijven; hij rijdt immers al jaren met een “wagen van de zaak”. Of hij rijdt met benzine …

Als loontrekkende manager is het belangrijk op een regelmatige basis de andere loontrekkende medewerkers te ‘coachen’ in dit proces en er zorg voor te dragen dat elke loontrekkende zoveel mogelijk een positieve ondernemer blijft en niet vervalt in het negativisme van de loonslaaf. Ook in loondienst kan ondernemerschap, empowerment en positief denken gestimuleerd worden. Ondernemingsraden ontstaan doorgaans omdat dit proces en deze cultuur niet aanwezig zijn binnen het bedrijf. Microsoft Belux ging van 100 naar 300 medewerkers op 5 jaar, was tweemaal “Best Employer” maar heeft nog steeds geen ondernemingsraad. Want alle loontrekkende medewerkers zijn échte ondernemers gebleven. Alleen loonslaven krijgen hun verdiende loon; een ondernemingsraad.

En zo blijf ik worstelen met de vraag of ik de rest van mijn professioneel leven als loontrekkende ga doorbrengen en andere loontrekkende medewerkers wil blijven motiveren om zoveel mogelijk te ‘ondernemen’ of word ik ondernemer en ga ik de zuur verdiende centen uit mijn vorig professioneel leven (gedeeltelijk) in een (eigen) bedrijf stoppen en écht wat ondernemen ?

Mijn disgenoot van vanavond heeft het alleen maar moeilijker gemaakt want hij leeft in dezelfde schizofrene toestand; loontrekkende bij een investeringsmaatschappij en tegelijkertijd bestuurder bij een aantal opstartende ondernemingen …

Tot morgen !

Bruno Segers – segers_bruno@hotmail.com
Schoten
18 september 2006 23:45

PS  Aangezien ik vandaag noch loontrekkende, noch ondernemer ben hoefde ik gelukkig niet te betalen. Waarvoor dank.