“Wanneer ga je nu in de politiek stappen ?” is een vraag die me te pas en te onpas wordt gesteld. Zeker de laatste maanden is het schering en inslag. Regelmatige lezers van Bruno’s BlogBoek weten dat ik sta voor een tolerante multi-culturele samenleving, dat ik de uitvinder ben van het Cordon Populaire en dat ik zou verhuizen uit Schoten als VB passionaria La Morel hier de burgemeestersjerp zou behaald hebben. Maar een kleur heb ik niet.

Ik ben immers een veelgekleurd iemand; opvoeding in een oerkatholiek gezin en college maakt me geel, huisafval wordt hier echter selectief verwerkt en dat kleurt me groen, ik geloof in de vrije markt én ondernemerschap én geld verdienen wat me dus blauw maakt maar geld –als ik het zou hebben- zou ik onmiddellijk verdelen aan degenen die het meer nodig hebben dan ik … en dus ben ik rood. Daarom voel ik me niet goed in één partij. Een keuze maken voor het ene betekent dus ook een aantal andere keuzes niet maken. En daar hou ik niet van. Dus politiek zal er nooit bij zijn.

En toch heb ik deze week eindelijk het Parlement gehaald; een zetel heb ik nog niet maar mijn webstek prijkt toch bovenaan, kijkt u maar. Weliswaar gevolgd door andere blauwgetinte stekken zoals Piet de Moor, Marc Vanfraechem, Luc Van Braekel en Liberales waarvan ik eerst dacht dat het de nickname van een vrijzinnige lesbienne betrof. Ik weet intussen beter; in die club zitten een aantal knappe mannen en meiden bij elkaar.

Ik ben benieuwd hoelang ik bovenaan ga blijven prijken na mijn ‘a-politieke’ outing en het feit dat ik geen blauwe politieke ambities heb. Maar misschien zijn ze daar toleranter, opener en liberaler dan ik dacht.

segers_bruno@hotmail.com – Schoten – 17/11 – 23:15

PS Iedereen weet dat ik tegen het teveel aan ICT Awards ben maar mag ik alle lezers toch vragen tussen 14 en 27 november –voor de eerste en de laatste keer- op Bruno’s BlogBoek te stemmen als www.sitevanhetjaar.be ? Dan kan ik eindelijk het voorbeeld geven; de BoB (Best of Blogs) Award weigeren en op 8 december in Dancing Carré eens carré mijn mening zeggen over de nood aan echte Gouden bITjes. Niets meer, niets minder. Intussen probeer ik te achterhalen wie ongevraagd mijn dagelijks bloed, zweet en tranen genomineerd heeft als een blog.