De kers(t)verse wensen van blogvriendin Valérie ThysIk wens je een fantastisch 2007! Hopelijk heb je na de kerstdagen nog genoeg energie om er op 31 december stevig tegenaan te vliegen. Tot gauw in 2007!” legden de vinger op de open wonde.  Ik was immers met Ingeborg aan het napraten over de impact van Kerst en Nieuwjaar en de daarmee samenhangende traditionele feesten op de harmonie in ons gezin en op het (over)gewicht van de beide ouders. Aan dit tempo halen we het einde van 2006 niet.

We behoren tot de ‘sandwichgeneratie’ waar onze kinderen het beste onderwijs en het beste leven ter wereld hebben en waar onze ouders en schoonouders nog steeds allemaal in leven zijn. Met hier en daar nog een overgrootmoeder zelfs. En op Kerstmis én Nieuwjaar moeten die persé allemaal bij elkaar komen, moeten die persé eerst een zalig kerstmis wensen, moeten die persé een week later een gelukkig nieuwjaar wensen, moeten die persé allemaal eten en drinken, moeten die persé geschenkjes geven, moeten die persé weten hoe het op school en op het werk is. Kortom teveel verplichte nummertjes, teveel dingen die plaatsvinden omdat het al jaren zo is. En dan krijg je toestanden dat je op een week 5 kg aankomt omdat je zelfs de kans niet hebt om te bewegen, dat er alleen gepraat wordt over het verleden, het eten en de drank omdat dat de gemeenschappelijke onderwerpen zijn en dat er geschenken worden uitgedeeld waarvan je zo goed als zeker bent dat je die verpakking -en soms zelfs de inhoud- al eens eerder gezien hebt. Een boeiende week dus.

Veranderen en innoveren  zullen ook in 2007 dé woorden blijven in de bedrijfswereld maar deze dagen worden we weer geconfronteerd met het feit dat tradities er doorgaans zijn om te stoppen en niet om verder te zetten.

Daarom -bij deze- mijn wens aan alle senioren van dit land; een goede gezondheid, weinig eten en veel beweging ! Maar stop aub met die eindejaarstraditie dat er zowel met Kerstmis als met Nieuwjaar uitbundig moet gegeten, gedronken en gefeest worden. Voor jullie is het al elke dag feest ! De junioren moeten hoe langer hoe harder werken om die dagelijkse feestjes te betalen en doen het juist daarom op het einde van het jaar graag wat kalmer aan en willen -met alle respect voor hun ouders- genieten van de broze eigen cocon.

Aan mijn ouders de suggestie om te gaan wandelen met Kerstmis en te feesten met Nieuwjaar (of andersom) en het uitgespaarde geld over te maken aan Simon & Odil, een stichting voor langdurig zieke kinderen. En aan de rest van de familie de boodschap om maar één keer een geschenk te geven; dan hoef je ook maar voor één keer verpakking, linten en inhoud (?) te recupereren van een andere gelegenheid.

segers_bruno@hotmail.com – Schoten – 26/12 – 20:15