Iedereen weet dat België een loodzware overheid heeft. Een koninkrijk dat omgevormd werd tot een federale staat van verschillende gemeenschappen en gewesten telt immers vele koninkrijkjes die elk met een eigen ‘hofhouding’ hun stempel op de maatschappij willen drukken. Resultaat van dit alles is dat de overheid (of moet ik zeggen de overheden) in België rechtstreeks of onrechtstreeks verantwoordelijk is (zijn) voor 1/3 van het Bruto Nationaal Product. Een competitief nadeel dat geen enkel ander Europees land ons benijdt.

Maar elk nadeel heeft zijn voordelen. Deze ratio betekent ook dat ruwweg 1/3 van het Belgische ICT-budget gespendeerd wordt door publieke instellingen en deze ‘fine fleur’ van big spenders komt jaarlijks (vanavond !) bij elkaar op de nieuwjaarsreceptie van Fedict, de Federale Overheidsdienst voor Informatie- en Communicatietechnologie, die op haar beurt alle ICT-leveranciers van België uitnodigt. Zelfs het Festival van Cannes verdwijnt in het niets tegen dit topevent; nergens in België komen immers op één plek zoveel rijke (uit de overheid) en mooie (uit de ICT-sector) mensen samen met de bedoeling om te zien en gezien te worden, om te horen en gehoord te worden. Spijtig genoeg heeft de ICT-sector dit nog steeds niet begrepen, praten enkelen zelfs minachtend over deze receptie terwijl de meerderheid het als een mogelijkheid ziet om onder de vorm van spijs en drank toch nog een deel van hun belastingen te kunnen recupereren.

Een zelfstandige ondernemer kijkt hier echter totaal anders tegenaan. Nooit krijg ik in 2007 nog de gelegenheid om zoveel ‘beslissers’ zo snel en zo goedkoop te ontmoeten voor een kort gesprek over hun plannen, prioriteiten en budgetten voor de komende 12 maanden. Terwijl mijn collega’s uit de grotere bedrijven nog hun middagmaal aan het verteren zijn heb ik me afgezonderd om een lijstje op te stellen van alle mensen die ik deze avond om 17 uur tijdens de receptie in het prestigieuze Residence Palace wil ontmoeten. En de vragen die ik hen wil stellen. Want op de Fedict receptie ga je –zoals op elke publieke aangelegenheid- nuchter binnen en nuchter buiten. Intussen kom je wel te weten wat er in dit land gaat gebeuren en kan elk businessplan bijgestuurd worden.

Toch blijft de cruciale vraag steeds onbeantwoord; hoe komt het dat de overheid nog steeds 2 jaar neemt om over een project te beslissen en 1 jaar om te betalen ? We hebben dus niet alleen de zwaarste overheid maar ook de traagste. Maar ook deze traagheid heeft haar voordelen. Kom maar kijken wanneer de laatste persoon vanavond de receptie in het Residence Palace verlaat …

segers_bruno@hotmail.com – in conclaaf op een geheime plek in Brussel – 16/01 – 15:30