Gras groeit niet door eraan te trekken”, sprak Ingeborg plots in de wagen. We waren onderweg met 2 vanuit Schoten voor een kort verblijfje aan de Noordzeekust. Niet alleen om eens goed uit te waaien maar vooral om morgen onze 23ste huwelijksverjaardag te vieren. De zonen hebben we thuisgelaten; 17-jarige junior Nils die eruitziet als een paashaas na het verwijderen van 4 wijsheidstanden en 19-jarige senior Hans die druk aan het studeren is. De ouderlijke plichten hadden ons thuis kunnen houden om als verpleegster en studiementor beide zonen te verzorgen maar de echtelijke rechten hebben de bovenhand gehaald en zo zitten we plots op een terrasje in Knokke. Gras kan alleen maar groeien als de grond goed is en als er regelmatig bemest wordt, daar hebben we (ik bedoel vnl. Ingeborg …) de voorbije 23 jaar van het huwelijk echter reeds goed voor gezorgd. Een korte ouderlijke afwezigheid zal dus het verschil niet maken. Seffens rijden we door naar het rustige Cadzand, voor een leuke overnachting in één van de 4 hotelletjes want het mondaine Knokke zegt me niets. Ik moet al 5 dagen per week knokken en dan nog 2 weekend-dagen in Knokke verblijven, dat is toch iets van het goede teveel. Ik ga naar zee om niet gezien te worden, bovendien hebben wij een frigobox en geen appartement. Of toch, we hebben zelfs 2 appartementen; één van 19 jaar en één van 17 jaar oud in Schoten. In een echte kennismaatschappij wordt immers niet meer geïnvesteerd in onroerende goederen …

segers_bruno@hotmail.com – terrasje van Taverne Rubens in Knokke – 20/01 – 15:15