Het zijn moeilijke dagen voor ondernemende bloggers. Zoals aangehaald in Bruno’s BlogBoek dd. 04/01 heb ik een drietal complementaire activiteiten maar een aantal mensen denken dat ik fulltime blogger geworden ben. Niets is minder waar, het bloggen neemt me een halfuurtje per dag maar zelfs journalisten denken dat ik volle dagen aan mijn scherm gekluisterd zit. Zij zouden toch moeten weten dat 2 schermen voltikken minder dan een halfuurtje neemt ? Misschien onderschatten ze mijn tiksnelheid of overschat ik hun productiviteit … Toch blijven het moeilijke dagen want voor mijn beroepsbezigheden heb ik alle informatie van mijn dagelijkse ontmoetingen meer dan nodig maar tijdens diezelfde ontmoetingen stel ik vast dat sommigen bedeesd zijn voor een open gesprek uit schrik dat ik hun ontboezemingen ga gebruiken voor mijn bloghobby. Wees gerust beste vrienden, vooraleer ik u citeer vraag ik –op aangeven van mijn juridisch adviseur- steeds uw goedkeuring. Ik wil dat mijn vrienden mijn vrienden blijven en mijn vijanden mijn vijanden.

Vandaag maak ik het me echter makkelijk. Ik schrijf even niet over een ontmoeting maar wel over wat ik gelezen heb. ‘Wie betaalt voor opa en oma ?’, prijkt er op de cover van Trends. Inderdaad, er is aardig wat onrust in de rusthuizen. De gezondheidszorg wordt hoe langer hoe beter (lees duurder). Met als resultaat dat de mensen hoe langer hoe langer leven. Terwijl er hoe langer hoe minder mensen aan het werk zijn om deze peperdure faktuur te betalen. Volgens Trends is er een gebrek aan rusthuizen en personeel. Tja, daar moet je geen enquête voor doen. Dat wisten we al. SP.A Voorzitter Johan Vande Lanotte wil een maximumfactuur invoeren in rusthuizen. Nu Steve gouverneur van Limburg is kunnen we immers niet meer zeggen dat naast vervoer ook de rusthuizen gratis moeten zijn …

Ook de dagbladen hebben het vandaag over de onrust in het grootste –en oudste- rusthuis van België, het koninklijk paleis. Prins Filip was blijkbaar een beetje ongesteld na de receptie van de gestelde lichamen gisterenavond. Hij ging de discussie aan met spraakwatervallen Pol Van den Driessche en Yves Desmet. Pol en Yves zijn geen discrete bloggers zoals ik die eerst toestemming vragen om te publiceren. Nee, die jongens lopen met hun verhaal onmiddellijk naar de collega’s van de pers en weer krijgt onze kroonprins de volle laag. O.a. omdat hij steeds hetzelfde zegt op zijn buitenlandse missies. Het leven is niet eerlijk, een CEO die steeds hetzelfde zegt krijgt een positieve pers omdat hij visie heeft en consistent is terwijl een kroonprins blijkbaar nooit hetzelfde mag zeggen. Toch is en blijft België een diamant, de kroonprins heeft gelijk.

Een diamant met te weinig rusthuizen. Johan heeft ook gelijk; er moet een maximumfactuur komen voor het betalende verblijf in de vele rusthuizen en een minimumdotatie voor het gratis verblijf in het oudste rusthuis van België.

Bruno SegersBOA Constructor – Schoten – 25/01 – 23:00