Het is nog nooit gebeurd maar vandaag zondag twéé blogstukjes. Overuren dus. Want Knokke is een paradijs voor bloggers. De zon scheen en dus deden we nog een tweede terrasje. Deze keer in de speeltuin van Marie Siska. Simon Carmiggelt had het duizend keer beter gedaan maar hier gaan we. Het is immers ongelooflijk wat je in Knokke ziet … en hoort. Spijtig genoeg weer zonder foto of … zonder geluidsopname.

Ze zat met haar partner naast onze tafel. Hij een vergrijsde 60er die aan zijn tweede of derde ega begonnen was, zij een roodharige furie van 30 met naast hen de 2 lege stoelen van de kinderen die in de speeltuin aan de slag waren. Over alles had ze een mening, zeker over de actualiteit van de voorbije week. Hoe is het mogelijk dat Verhofstadt de hand drukt van President Poetin ? Die heeft bloed aan de handen, België moet dat land boycotten, iedereen leeft daar in verdrukking. Dirk Wauters ? VRT-baas ? Die heeft zeker een partijkaart van NV-A want anders was hij nooit in die job beland. Kortom, over alles had ze een mening. Af en toe kreeg ze wat weerwerk van de éminence grise tegenover zich. De man sprak eerder om aan te tonen dat hij nog wakker was maar zeker niet om een diepgaande discussie aan te gaan met zijn levensgezellin. Want hoe meer tegengas hij bood hoe meer de furie haar duivels ontbond. Een echte wereldverbeteraar was ze, en haar coach had ze gevonden in de persoon van de vergrijsde 60er wiens stilzwijgen ze interpreteerde als haar gelijk. Tot plots zusje met een schreiend broertje in de hand kwam aangelopen. Ontsnapt aan het ouderlijke oog was het kereltje gebotst tegen één of ander speeltuig. De furie besefte waarschijnlijk plots dat het controleren van de persoonlijke leefwereld moeilijker is dan commentaar bieden op het beleid van anderen …

Een speeltuin is om te spelen en ouders zijn er om kinderen te leren spelen. En als je de wereld wil verbeteren begin dan met jezelf …

Bruno SegersBOA Constructor Tuin Marie-Siska – 04/03 – 14:34