Een opiniestuk zoals dit weekend verschenen in De Morgen

Heeft uw spaargeld ook 179% winst opgeleverd in drie jaar? Onmogelijk, denkt u? Dan zit u helemaal fout. Wie op 12 maart 2003 een pakketje Belgische aandelen kocht, had op 23 maart 2006 wel degelijk 179% winst. En dan tellen we de ontvangen winstuitkeringen (dividenden) nog niet mee. Want dan bedraagt de winst zelfs 204%. Zo eenvoudig kan beleggen zijn.

De volgende jaren wordt het zeker moeilijker om buitengewone winsten te behalen. Toch valt er nog mooi geld te verdienen met sparen en beleggen. Als u weet hoe u dat moet aanpakken. Weet u het niet? Bestel dan het boek ‘179% hoger, het ABC voor de spaarder en belegger van vandaag’ van Paul D’Hoore. Deze TV-journalist vult immers al jaren zijn karig inkomen van ambtenaar bij de openbare omroep aan met riante transacties waar zelfs beursgoeroe Warren Buffett niet aan kan tippen.

Wie ook weet hoe hij het moet aanpakken is Didier Bellens. Al jaren een trouwe fan van Paul D’Hoore en in zijn vrije tijd CEO van Belgacom. Bij de beursgang van Belgacom in 2004 kocht Bellens 300.000 aandelen voor een totaal bedrag van iets meer dan 6 miljoen euro. Deze week verkocht de beste leerling uit Pauls klasje 180.000 aandelen en streek zo’n 6 miljoen euro in cash op. Dat betekent 167% winst in minder dan 3 jaar en hiermee verslaat leerling Didier meester Paul met brio.

Deze uitstekende prestatie verdient minstens een speciale vermelding in de Grote Beleggerscompetitie van De Tijd maar dat was buiten de vakbonden van Belgacom gerekend. In plaats van zich ook te verdiepen in deze ‘hole-in-one’ van hun leider schreeuwden ze moord en brand over het feit dat de salarissen in de Belgacom torens per verdieping exponentieel toenemen. En voor het blussen van deze Towering Inferno werd beroep gedaan op de Bruno’s van België; staatssecretaris van Overheidsbedrijven Bruno Tuybens en blogger Bruno Segers.

Via kranten en televisie maakte Tuybens aan iedereen die het wilde horen duidelijk dat de verkoop van aandelen een persoonlijke transactie was en dat het loon van de Belgacom topmanager ‘marktconform’ was. Als voormalig Microsoft CEO kan ik alleen maar bevestigen dat de tijden voorbij zijn dat bij onze telecomgigant gigantische salarissen werden uitbetaald.

Het is ooit anders geweest. In de post-RTT periode had bijna iedereen bij Belgacom de voordelen en werkzekerheid waarvan vandaag alleen vakbondsafgevaardigden kunnen dromen. Om dit menselijk potentieel te beheren betaalde John ‘Dieu’ Goossens salarissen aan zijn topmanagers die alleen in de Formule 1 uitbetaald werden. Geen probleem, iedereen kende de hobby –en het referentiekader- van de toenmalige CEO. Alleen de pitspoezen hebben nooit de torens gehaald. Bij het aantreden van de nieuwe voorzitter, Theo Dilissen, keerde het tij en ging het bergaf met de salarissen van de Belgacom topmanagers. Theo werd immers aangesteld door minister Johan Vande Lanotte en –zelfs bij Oostende- verdienen basketballers minder dan Formule 1 renners.

Moeten die salarissen van topmanagers gepubliceerd worden ? Natuurlijk, op dezelfde manier zoals vandaag de salarissen van topbasketballers en topvoetballers worden gepubliceerd. Want transparantie moet er zijn. Overal. Topmanagers trekken mensen aan die betaald worden om met hen te werken terwijl topsporters mensen aantrekken die betalen om naar hen te kijken. Ik wacht dus op de publicatie van de salarissen van BBC Oostende en RSCA Anderlecht vooraleer ik bij mijn collega’s CEOs ga aandringen op de publicatie van hun salaris.

En nu even serieus. Over die aandelenOPTIES van Didier Bellens. Bellens heeft geluk want het Belgacom aandeel is gestegen de voorbije jaren, de opties zijn dus ‘boven water’, kunnen verkocht worden, de initiële investering –en de daarop betaalde belastingen- kunnen gerecupereerd worden. Mag ik bij deze staatssecretaris Tuybens feliciteren met de wijze waarop hij zijn Belgacom CEO in bescherming neemt maar tevens vragen zijn collega minister van Financiën Didier Reynders wat gezond verstand aan te praten? In dit land worden opties immers nog steeds belast op het moment van uitreiking en niet op het moment van ‘verzilvering’. En niet alle aandelen stijgen. Ik ken honderden werknemers die bij lokale of internationale bedrijven opties ontvangen hebben, daarop (soms met geleend geld) belastingen betaald hebben maar die nooit ‘de bel van Bellens’ hebben horen luiden omdat het aandeel op het einde van de uitoefenperiode nooit boven het bedrag van de optie is gestegen. In dit leuke landje zijn er dankzij die unieke fiscale wetgeving dus honderden werknemers die belasting betaald hebben op geld dat ze nooit gezien hebben.

Oh ja, en moest u echt vinden dat Bellens teveel verdient maak dan een maand geen gebruik van uw Proximus GSM en koop met het uitgespaarde bedrag het boek van Paul D’Hoore, de arme TV-journalist.

Bruno Segers

Vrijbuiter en bloggende BOA (Bestuurder, Ondernemer, Adviseur)