Mag ik bij deze nog even de aandacht vestigen op de hoofding boven Bruno’s BlogBoek :

Serieuze en satirische stukjes over échte dagelijkse ervaringen en ontmoetingen, steeds op http://www.brunosegers.com of http://www.brunosblogboek.be. Aanvullingen, opmerkingen, suggesties én bedreigingen, steeds naar segers_bruno AT hotmail DOT com.Klik op Opslaan om de wijziging in volgorde van modules op te slaan voordat je verder gaat met het bewerken van de titel en ondertitel.

Gisteren sprak ik –niet serieus maar satirisch– over mijn midlifecrisis die de voorbije 2 weken zowel privé als professioneel was toegeslagen. Al mijn dank aan vrienden en vriendinnen die mij wilden steunen in deze moeilijke periode maar sinds 2 weken denk en lees ik zoveel mogelijk terwijl ik gekweld blijf met die ene vraag waarop ik nog steeds het antwoord niet ken. Want ik sta voor een zeer moeilijke keuze. Nochtans heb ik zowel privé als professioneel de plicht om binnen 48 de uren dit varkentje te wassen. Je zou voor minder in de stress gaan want …

op wie moet ik zondag stemmen ?

Deze (goed)gelovige (s)linkse liberaal is immers volledig het noorden kwijt en noch de Stemtest noch het Kieskompas brachten licht in de duisternis. Ik werd grootgebracht in een zeer katholieke omgeving, als liberale bedrijfsleider heb ik door dat niets gratis is en dat welvaart van de maatschappij niet mogelijk is zonder de welstand van enkele ondernemers maar als ik tot die selecte groep zou behoren dan deelde ik als goede socialist mijn geld uit aan iedereen. Ook groen zit in mij want ik ben niet alleen jaren bij de scouts geweest maar selecteer dagelijks afval en rijd wekelijks met de fiets -en al mijn afval- naar het containerpark van onze gemeente. Kortom, ik heb nooit een politieke kleur gehad en zal ook nooit vreemd gaan want ik voel me overal thuis. Geef mij maar het Cordon Populaire voor de multiculturele samenleving in plaats van het Cordon Sanitaire tegen het Vlaams Behang. En dat weten al mijn lezers.

Maar elke keer tijdens die verdomde verkiezingen moet ik kleur kiezen (en gelukkig publiek geen kleur bekennen aan al mijn vrienden) maar dat is zo moeilijk en stresserend. Jaren geleden ging mijn eerste stem naar Louis-Paul Boon die opkwam voor de socialisten tijdens de Europese verkiezingen. Het was weliswaar een postume stem want de brave man was overleden tussen het drukken van de lijsten en het kleuren van de bolletjes. Sindsdien wordt mijn stemgedrag letterlijk bepaald tijdens de laatste rechte lijn naar het kieshokje en het kiesscherm. Zondag zal het weer niet anders zijn maar deze keer is de verwarring compleet.

Mijn goede vriend Rudy Aernoudt, de enige Belg die zowel in Vlaanderen als Wallonië een briljant liberaal kabinetschef was, heeft zijn politieke kap over de haag gegooid, is plots klokkenluider geworden en schrijft nu boeken i.p.v. wetsvoorstellen. Premier Verhofstadt die stelt dat stemmen voor de CD&V en sp.a gelijk staat aan stemmen voor de PS is een logica die alleen kan komen van de grootste optimist onder de optimisten. En op het grote debat vorige zondag werd zelfs niet gepraat over de informatisering van België en zijn ministeries. Een minister van ICT is echter meer dan nodig want in een kennismaatschappij moeten de nieuwe jobs uit de technologie sector komen. Zeker niet meer uit de automobielindustrie. Ondanks het feit dat de betrokken politici bij GM hadden aangedrongen om het slechte nieuws voor Antwerpen tot na de verkiezingen uit te stellen werd de blijde boodschap voor GM Antwerpen verleden week reeds verkondigd. Tja, in een globale wereld kan je niet alle deksels op alle potjes houden zoals men het in dit land te lang gewoon was. En het kan nog erger. Dit land is maar een schaamlapje groot maar toch komt er een Minister van Klimaat. De post is al lang beloofd aan de groene Europarlementariër Bart Staes die –in analogie met wielrenner Frank Vandenbroucke– aan zelfmoordpogingen denkt; je kan toch niet jaren aan een stuk tussen Brussel en Straatsburg pendelen op de fiets. Deze man heeft daarom een beter lot verdiend.

Ondergetekende heeft in zijn existentiële midlifecrisis dus alle hulp nodig, want hij weet het niet meer. Daarom vraag ik alle lezers om mij te helpen in deze hardverscheurende keuze en –via een reply op deze posting- hun suggesties aan mij over te maken. Ik kan immers niet blijven zwijgen tot 11 juni. Bezorg mij alle suggesties maar politici mogen zich onthouden. Want anders krijg ik alleen mails van tsjeven.  Net zoals toen ik mijn tuin openstelde voor iedereen behalve het Vlaams Belang.

En als er geen suggesties zijn van mijn lezers dan stel ik voor dat we –met zijn allen- zondag stemmen zoals Paul D’Hoore belegt. Zonder na te denken. Gewoon de ‘Vogelpik’ theorie want in de Beleggerscompetitie van De Tijd zorgde deze portefeuille ook voor het hoogste rendement. En dat is wat dit land nodig heeft. Daarom mijn advies aan alle Vlaamse kiezers; denk niet na en stap met een vogelpik idee het hokje in. En zondagavond zal blijken dat de kiesvoorspellingen voor Vlaanderen volledig fout waren. Met volgende unieke consequenties :

  1. 1)      in Wallonië zijn er geen verrassingen en daarom krijgt dit land een Franstalige premier
  2. 2)      op VTM breekt ‘Kies uw premier, Elio of Didier’ alle records, de Pfaffs maken een vrije val
  3. 3)      in ruil krijgt Vlaanderen eindelijk de broodnodige hervorming van de arbeidsmarkt
  4. 4)      na de uitvoering van deze beslissing valt de federale regering en wordt het terug zoals het was
  5. 5)      maar we hebben de staat hervormd én iedereen kan aan het werk of blijft aan de dop

Oh ja, en wat gebeurt er met Guy, Karel en Patrick ? Heel eenvoudig, een loopbaanonderbreking voor de remake van De Drie Musketiers onder leiding van Erik Van Looy. Een echte blue movie. Met Bart Somers als d’Artagnan. Jo Röpcke kreeg een hartstilstand toen hij in Cannes enkele weken geleden het scenario las. En Quickie ? Die krijgt een nieuwe job in de Vlaamse regering. Met Flupke Aernoudt. Alvast veel stemgenot …