Mijn dinsdag column zoals vandaag verschenen in De Standaard.biz

Wie herinnert zich niet het spelletje ‘Zoek de x verschillen’ waarmee we vanaf onze prille jeugd worden geconfronteerd, zogezegd om onze hersenen te oefenen? Beter functionerende hersenen kan misschien het resultaat zijn maar dat deze training tot een afwijkend sociaal gedrag leidt, beseft blijkbaar niemand. Van in de wieg worden wij Belgen grootgebracht om in te zoomen op de verschillen, op de dingen die anders zijn of op elementen die ontbreken. Kortom, op de minpunten. Geen enkele van onze hersencellen wordt geoefend op de pluspunten, op de gelijkenissen, op de complementariteit. Juist deze punten zorgen ervoor dat een ploeg, een bedrijf of een team beter gaat functioneren en dat het geheel meer wordt dan de som van alle delen. TEAM staat uiteindelijk voor Together Everyone Achieves More.

Kijk even naar de Belgische voetbalploeg. Weer 5-0 in Spanje verloren. Niet bij gebrek aan individueel talent, maar bij gebrek aan samenspel. Talent is er in dit land genoeg. Getuige daarvan de recente overwinning van La Clijsters en La Wickmayer in New York of van Kim en Tia in de atletiek. Belgen blijven individualisten. Ze kunnen wel samen plezier maken maar kunnen niet samenspelen of -werken. “En de estafetteploeg dan?”, hoor ik al vragen. Beste vrienden, estafette is geen ploegsport, het is gewoon hard lopen, recht vooruit kijken en even achteruit kijken om te zien dat je het stokje ook mee hebt.

Terug naar het voetbal, waar ik me blijf afvragen wanneer al die individueel sterke spelers eens de pluspunten van hun medemaats gaan ontdekken in plaats van de minpunten. Of wanneer de pers eens gaat stoppen over jong vs. oud, over binnenlanders vs. buitenlanders, etc … “Eendracht maakt macht” is de visie van ons land maar blijkbaar zien alle onderdanen door het bos de bomen niet meer. Zelfs TV Tony (of de Queen Mary voor de vrienden) verlaat dit kleine landje rondom Brussel.

In december 2007 kondigden we de fusie aan tussen Real Software en Dolmen Computer Applications. Dit industrieel project is in april 2008 een economische realiteit geworden en sinds september 2008 is RealDolmen NV een juridische entiteit. Ook hier dezelfde uitdaging. Vanaf de eerste dag werd door de buitenwereld steeds ingezoomd op de culturele verschillen tussen het flamboyante Real en het robuuste Dolmen. Terwijl culturele diversiteit in een samenleving door de meesten als een rijkdom wordt ervaren, dreigden we vanaf de start toch geconfronteerd te worden met het negatieve van de verschillende bedrijfsculturen. In onze interne en externe communicatiestrategie hebben we echter gekozen om de gelijkenissen en de complementariteit van dit unieke Belgische project te belichten en boven die verschillen uit te stijgen. Welk Belgische bedrijf kan meer dan 10.000 manjaren ervaring in ICT voorleggen? Wie kan uitgroeien tot de grootste en de beste onafhankelijke, beursgenoteerde leverancier van ICT-diensten? Kortom, vlug werd voor iedereen duidelijk dat de verschillen tussen flamboyant en robuust verwaarloosbaar waren als je ze vergeleek met de gemeenschappelijke keiharde passie voor ICT. Ook de naam RealDolmen blijft de complementariteit uitstralen zonder dure marketingjongens met hun bijhorende budgetten voor een logo- en naamsverandering. Dolmen brengt de ICT-infrastructuur aan, de fundering; Real zorgt voor de ICT-toepassingen, de invulling. Samen kunnen we alles aan.

Maar hier en daar, op regelmatige basis, blijf ik geconfronteerd worden met het separatistische vraagje waarmee men probeert de minpunten te weten te komen en het project uit elkaar te spelen. ”En wat met de culturele verschillen?”.

Vandaag volgt daarop steevast mijn verhaal van de vader van de bruid of de bruidegom en zijn speech op het bruiloftsfeest. Nog nooit is het mij daar overkomen dat de man de verschillen belicht tussen de bruid en de bruidegom. Neen, het zijn altijd mooie kinderen en ze gaan mooie kinderen maken. RealDolmen, ad multos annos!