Mijn vrijdag column zoals vandaag verschenen in De Standaard.biz

Opél, wat een spel”, moet de Vlaamse minister-president Kris Peeters gisteren gedacht hebben toen de berichten uit Duitsland binnenkwamen. Iedereen in Antwerpen praat over “den oppel”, maar Kris legt steeds de klemtoon op de tweede lettergreep; Opél. Waarschijnlijk omdat hij altijd geloofd heeft in een tweede leven voor General Motors Antwerpen. Wat de minister-president echter vergat, was dat “den oppel” reeds het tweede leven van GM Antwerpen was. De oudere sinjoren spreken immers nog steeds over “de chevrolet”, de eerste plant van GM op Europese bodem. Tja, ooit lag het zwaartepunt van GM Europe in België en niet in Duitsland.
 

Eigen volk eerst”, heeft madame Angèle natuurlijk al maanden in haar hoofd. Terwijl Guy Verhofstadt de salondebatten voert over of het nu “de Verenigde Staten van Europa” dan wel een “Verenigd Europa van Staten” moet worden, blijkt nog maar eens dat we ver van een open markt staan. Protectionisme viert immers, bewust of onbewust, hoogtij tijdens deze recessieperiode. Dat hadden de bankiers al enkele maanden geleden ervaren toen de Nederlandse eerste minister en zijn team in Brussel neerstreken om als echte guerrillero’s met de cirkelzaag het ABN-AMRO deel terug uit het Belgische Fortis te zagen. En dan vergeten we nog het uitdiepen van de Schelde. Eeuwen geleden zorgde de verzanding van het Zwin voor het einde van Brugge als zeehaven ter meerdere eer en glorie van Antwerpen. Nederlandse politici beseffen maar al te goed dat een ondiepe Schelde zorgt voor meer boten en werk in Rotterdam.

Eigen volk laatst”, ondervond de Belgische directie van GM Antwerpen. Terwijl de vakbonden de voorbije jaren publiek alle registers konden opentrekken, moesten zij achter de schermen lobbyen voor de toekomst van datzelfde bedrijf. Niet alleen met Belgische politici, maar vooral in de Europese en internationale hoofdkwartieren van GM voor behoud van al hetgeen dat zij ook met zoveel passie hadden opgebouwd met zoveel competente medewerkers. Vanaf de eerste dag wisten zij echter dat de beslissing niet door hen zou genomen worden. Gisteren viel dus het doek en als dank voor al hun lobbywerk konden ze nog aan alle personeelsleden persoonlijk een beslissing gaan meedelen die zij niet genomen hadden, laat staan een beslissing waarmee zij het eens waren. “Think global, act local” heeft als gevolg dat degenen die de beslissingen nemen, ze nooit zelf hoeven te communiceren, laat staan uitvoeren. De global leaders beheren spreadsheets, gedragen zich als zeemeeuwen die de benadeelden nooit recht in de ogen kijken.

Als we alle informatie hebben, kunnen we beslissen in één week, eventueel één maand”, zeg ik systematisch tegen medewerkers en klanten. Het RealDolmen management team vergadert wekelijks en de RealDolmen raad van bestuur vergadert maandelijks. In België. Daarom doen klanten graag zaken met ons. Omdat ze niet alleen weten dat er snel beslissingen genomen worden, maar ook omdat ze weten wie, hoe en waar er beslist wordt. En dat we elkaar recht in de ogen kunnen kijken.