“Eerste lentedag wordt bijltjesdag” blokletterde deze krant gisteren. De eerste lentedag zorgde echter ook voor een paar oneliners waar zelfs Steve Stevaert van zou dromen. Met “een professor wordt altijd geloofd, een advocaat af en toe, een politicus nooit” zette Koen Geens de toon voor zijn collega’s politici terwijl Duco Sickinghe met “je kan je geld in je leven 3 keer verliezen, maar je integriteit maar 1 keer” de echtscheiding met zijn meerderheidsaandeelhouder aankondigde. Vriend Koen stapt op een integere manier in zijn nieuwe rol, vriend Duco stapt op een integere manier uit zijn bestaande rol. Petje af, de ene zal het de komende maanden wat moeilijker hebben dan de andere.

Het vertrek van Duco stond in de sterren geschreven, intimi vroegen zich alleen af hoe en wanneer. Als één van de eerste –en trouwste- klanten van Telenet in Schoten en als collega CEO ben ik al jaren een echte Duco fan. Het blijft me verbazen dat het jaren duurde vooraleer deze man zich eindelijk Manager van het Jaar mocht noemen. Tja, de lezers van Trends betalen al vanaf de eerste dag teveel voor hun Telenet abonnement maar als aandeelhouder hebben zij de laatste vier jaar via de beurs kunnen ontdekken waarin dit resulteert. Er zijn immers niet zoveel bedrijven die winstmarges (EBITDA) van meer dan 50% kunnen voorleggen en daarnaast aardig wat cash genereren.

Duco is een vlotte communicator en meester in stakeholdermanagement. Dat ervaar ik elke keer wanneer  we elkaar tegen het lijf lopen of via onze korte en snelle SMS chats. Enorm gedreven, klantgericht en gepassioneerd. Personeel motiveren en tevreden houden is een relatief makkelijke klus in een zeer winstgevend groeibedrijf. Richting klanten is het wat moeilijker want zij betalen teveel maar als de kwaliteit en de snelheid van de dienstverlening in orde is klaagt niemand. En als het dan toch eens te wensen overlaat dan staat Duco dezelfde dag nog in alle media om de fout op zich te nemen en iedereen een filmke cadeau te doen.

In de bestuurskamer van dit soort bedrijven gaat het er  echter allemaal wat minder vriendelijk aan toe. Duco blijft er altijd discreet over maar de gretigheid waarmee hij begin oktober wou begrijpen hoe het zover kon komen dat een voorzitter en een CEO van een beursgenoteerd bedrijf samen opstapten gaf duidelijk aan waar de Manager van het Jaar toen van wakker lag.

Corporate Governance commissies mogen nog jaren vergaderen en hun codes updaten maar bij bedrijven met veel cash op de rekening willen de grootste aandeelhouders het bedrijf steeds meer naar hun hand zetten. Onafhankelijke bestuurders en CEO’s moeten dan kunnen armworstelen. Kijk maar naar Telenet waar de onafhankelijke bestuurders hun spreekwoordelijke vinger in de lucht staken door het bod van Liberty te laag te verklaren en waar de CEO zijn aandelen in een neutrale stichting onderbracht.

Gaat Telenet blijven innoveren of de koe melken? Duco kent het antwoord maar iemand uit de Friese landadel wil zijn integriteit bewaren én beheerst de gave van de diplomatie. Bedankt Duco om de triple p(l)ay in Vlaanderen op de kaart te zetten en zowel voor medewerkers als klanten een referentiebedrijf uit te bouwen. Het blauwe Belgische fabriekje is intussen in Franse Dexia rook opgegaan, ik hoop dat het gele fabriekje uit Mechelen niet in Amerikaanse Liberty rook zal opgaan. Geen enkele aandeelhouder zal er echter vandaag van wakker liggen want ofwel komt er in de nabije toekomst een hoger bod ofwel een hoger dividend.

Ik weet dat stilzitten niet lang aan jou besteed is Duco. Geniet van de lente en de komende paasdagen maar bel of mail me daarna via jouw persoonlijke King Kong. Ik zoek nog soulmates om rond een Vlaams patent een wereldbedrijf uit te bouwen en de Amerikanen een koekje van eigen deeg te geven. Daar zoeken we integere gepassioneerde mensen voor. Interesse?

(Deze bijdrage verscheen in lichtjes gewijzigde ‘zoek de 7 verschillen’ versie op 7 maart 2013 onder de titel “Het vertrek van Duco stond in de sterren geschreven, intimi vroegen zich alleen af hoe en wanneer” in De Tijd)