“Hoe slaag jij erin 8 uur geconcentreerd te blijven op een zondag?” was de vraag die één van de zonen stelde nadat gisteren om 21 uur de laatste “techneut” het huis verlaten had.

Om 13 uur waren we gestart, want zondag was blijkbaar de enige dag dat we de vijf betrokken specialisten op korte termijn bij elkaar konden brengen. Dat die dag de zon ging schijnen en Paris-Roubaix ging gereden worden was door niemand als een excuus aangehaald.

Gedurende 8 uur werd er non-stop, op een drietal breaks na, gesproken, geluisterd, gepresenteerd en gedebatteerd over de technische problematiek van het concept dat we wensen uit te rollen. Met volle aandacht en volle passie. Wat kunnen meetings efficiënt, leuk en boeiend zijn. Op voorwaarde dat de juiste mensen bij elkaar zitten. En dat doe je in een startup. Daar kan je niet alleen je co-founders kiezen maar ook de sympathisanten van het eerste uur.

Ik ben deze ochtend wat later uit mijn bed gekomen. En met plezier denk ik aan al diegenen die hun ‘traditionele’ werkweek deze ochtend met hun ‘traditionele’ meeting begonnen. Met een beetje geluk is hun eerste meeting juist afgelopen. Zouden zij evenveel energie gehaald hebben uit hun meeting? Indien niet, lees dan eens het boek “Death by Meeting” van Patrick Lencioni. En schaf die meeting af of zorg ervoor dat volgende week de juiste mensen over het juiste topic vergaderen. Of slaap volgende maandag ook eens uit. De zon schijnt nog steeds en ik zag juist de spurt van Paris-Roubaix.

Death-by-Meeting-292918