Terwijl de andere 2 vennoten de kust (en de warme temperaturen, sic …) aan het verkennen zijn in Californië probeer ik hier investeerders te overtuigen om in ons project te stappen. Deze middag was het weer zover. Na een uur had mijn nochtans zeer intelligente vriend ongeveer begrepen waarover IrisPact zou gaan. Op onze website is het allemaal mooi samengevat op één scherm want iedereen kent mijn oneliner dat een bedrijf niets waard is als je het aanbod niet kan uitleggen op een bierkaartje. Het zou natuurlijk makkelijker zijn als ik een paar live-demonstraties kon geven op mijn iPhone. “Maak je geen zorgen Bruno”, klonk het plots. “Als je die prototypes zou gehad hebben dan was ik al te laat om te investeren. Want dan waren anderen me voor geweest”. Een schrale troost want het verhaal moet inderdaad nog korter en krachtiger. Tja, waar is de tijd dat een zekere Rudy Hageman met een powerpoint presentatie en zonder één lijn code bedrijven kon overtuigen afnemer te worden van software die nog diende ontwikkeld te worden? Het bedrijf noemde Real Software, de software was alles behalve real op dat moment. Met respect.