“If something is for free, you ‘re the product that’s being sold” besef ik al jaren maar gisteren werd ik op 24 uur toch weer even geconfronteerd met de keiharde realiteit.

Als blogger van het eerste uur gebruik ik sinds 2006 WordPress en nog nooit heb ik op mijn persoonlijke blogspace een advertentie zien verschijnen. Tot iemand me er gisteren op attent maakte dat naast mijn blog al een lange tijd advertenties verschijnen. En hij merkte terecht op dat het de waarde van mijn stuk verminderde. Want ik wil niet alleen dat mensen mijn teksten lezen maar vooral dat ze dat kunnen doen in alle rust en sereniteit. Bovendien suggereren advertenties dat ik mijn WordPress blog gebruik om geld te verdienen. Niets is minder waar. Mijn mening is goud waard maar ik wil er geen geld met verdienen.

Blijkbaar heeft WordPress me ooit geïnformeerd dat ze hun gratis service kunnen aanbieden dankzij de advertenties. En als ik geen advertenties wil dan moet ik dus betalen, 30 dollar per jaar. Hier staat het. Het bedrag is intussen betaald en bij deze mijn oprechte excuses aan al mijn lezers. Vanaf nu krijgen ze terug alleen mijn tekst.

En de tekst van vandaag is uniek. Want vandaag publish ik “The Last Post” op Facebook want de kerels van het internationale smoelenboek zijn een loopje aan het nemen met de privacy en persoonlijke gegevens van al hun gebruikers. Vanaf nu overwegen ze immers ook het digitaliseren van alle foto’s. Om hun gebruikers nog beter en nog sneller te bedienen, klinkt het. Vergeet het. Om nog beter en nog sneller hun adverteerders te kunnen bedienen. En te cashen. Wel Facebook, vanaf morgen 01/09 vinden jullie me niet meer. Als één van de drie stichters van IrisPact kan ik niet aanvaarden dat jullie nu ook met mijn gezicht maar vooral met het enigste wat mij uniek maakt en 100% van mij is -mijn iris- geld gaan verdienen.

En zo worden sociale media elke dag een beetje meer asociale media. Ze bieden een gratis dienst aan terwijl hun “product” eigenlijk niets meer en niets minder dan hun “gebruiker” is. Elke dag digitaliseren ze onszelf en ons gedrag een beetje meer, een beetje beter en vooral een beetje sneller. De échte wereld verdampt als het ware in ‘the cloud’ waar een beperkte club wereldwijde monopolisten slijkwinsten maakt met deze digitale mensenhandel. Sociale media dienst Facebook is definitief een asociaal medium geworden. Facebook komt uit de kast als de eerste mensenhandelaar van de 21ste eeuw. Tijd voor een beetje meer respect voor mens en medemens.